Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Add Reply
  • Pages:
  • 1
  • 2
  • 4
stoffige boeken en nieuwe banden; kilro en abigail
Topic Started: Mar 11 2012, 01:30 PM (1,185 Views)
Abigail Jonsen
Member Avatar


Abigail beschreef het motel. Iets wat Kilro als puur bloed tovenaar niet kende. Niet dat hij het wilde kennen want zou leuk was het daar niet. Al die vieze beestjes. Die kleffe dekens. Die smerige lucht. Nee, niemand verkoos deze plek voor een vakantie. Ze haten het daar. Ze wist hoe bang ze de eerste keer was geweest. Maar nu ze daar al vaker was geweest was ze gewend aan de geluiden, de geuren en de pijn. Ja, ze had veel dingen gezien daar en had zich er ook uit weten te vechten. Hierdoor had ze een klein litteken op haar pols die verborgen werd door haar kleding of sieraden. Haar ogen waren donker terwijl ze het vertelde. Ze rook de angst en voelde de trillingen over haar rug. Ze wist het nog goed dat de deur openen werd gegooid afgelopen zomer. 3 mannen en een vrouw. Een vrouw die had gehuild en onder de blauwe plekken zat met schaarse kleding aan. De vrouw had haar smekend aan gekeken en Abigail had zich uit de benauwde situatie weten te redden door een fles kapot te slaan en die als wapen te gebruiken om vervolgens weg te vluchten. Zover mogelijk in de bossen. Maar ze ging altijd weer terug naar haar kamer. Waar ze de verschrikkelijkste dingen had gezien. Ze had de vrouw horen huilen toen ze binnen kwam. Ze had een deken over haar heen gelegd en de vrouw een bad gegeven en iets betere kleding. De vrouw had nooit een woord gezegd net als Abigail. Ze had de vrouw na 3 dagen verzorging haar de deur gewezen omdat de vrouw enkel en alleen voor ellende had gezorgd. Abigail had het nooit gehad op Drugs of drank maar door dit alles was ze volwassen geworden. Sneller dan dat ze echter had gewild maar ze genoot daarom ook meer van de tijd op zweinstein en de gelukkige momenten. Het gekke was echter dat Abigail het goed kon verbergen en je het niet op het eerste zicht zag. Misschien acteer talenten maar misschien ook wel geluk.

Ze had hem de tekening geven en was buiten in de sneeuw gaan staan. Naar boven kijkend en glimlachend. Ja, ze had het hier goed op Zweinstein. Misschien wel meer dan goed. Ze keek naar Kilro die zichtbaar verbaasd was geweest over de tekening. Ze had zijn woorden echter wel gehoord maar zei er niets van. Want het bleef familie en daar zou je altijd voor op komen als die gene zelf het waard vond. Abigail zou namelijk altijd haar moeder verdedigen en als het nodig was haar zus. Haar vader kon in de stront zakken. Nee, Abigail mocht hem niet meer na alles. Hij had iedereen tegen haar opgezet en er voor gezorgd dat ze al die nare dingen mee had gemaakt. Maar dit wilde niet zeggen dat ze haar vader haten, nee want dat was een veel groot woord. Hij was nog steeds haar vader en ze wist hoe liefdevol hij was toen ze nog niet op Zweinstein zat dus hem haten zou ze niet kunnen.

Ze had wat sneeuw opgeraapt en naar hem toe gegooid. Het had hem net gemist met haar sneeuwbal.
"Je weet waar je om hebt gevraagt schoonheid?" Zei Kilro.
Abigail grijnsde breed terwijl ze uitdagend zei: ''Kom maar op, watje..''
Kilro had een sneeuwbal gemaakt en gooide deze op haar af. Abigail voelde de sneeuwbal neerkomen tegen haar arm aan en grinnikte. Ze pakte wat sneeuw bij elkaar en gooide waarna ze dekking zocht achter een boom en opnieuw sneeuw bij elkaar raapte.

Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Kilro maakte in een mum van tijd een veel grotere sneeuwbal en nog een, en nog een. Hij liet ze vliegen door middel van magie en rende achter Abi aan. In zijn handen een laatste hoop sneeuw. De sneeuwballen in de lucht liet hij achter Abigail aan suisen, ze kwamen recht op haar mooie gezichtje af en raakten haar lange haren die er van in de war gingen zitten. Ze leek eventjes wel een sneeuwpop. Kilro grinnikt, ergens vond hij dit nogsteeds superleuk, een sneeuwgevecht. Niet dat hij het aan zijn broertjes zou toegeven, want ja als je bijna 16 bent dan doe je dat niet meer, sneeuwballen gooien was kinderachtig. Maar niet als het er op aan kwam.
"Voor elke sneeuwbal die net tegen je hoofd is gekomen mag je me wat vragen, dat zijn er dus al drie, de rest moet je verdienen door mij te raken." Lacht hij in het kader van elkaar leren kennen.

Kilro was zich er van bewust dat hij soms best gesloten leek ondanks zijn eeuwige geflirt met mooie meisjes en zijn positie in het zwerkbalteam van Ravenklauw. "Ik heb binnenkort een wedstrijd, kom je kijken?"
Als ze zijn vriendinnetje wilde worden dan moest ze hem natuurlijk wel komen supporten bij zijn eerste zwerkbal evenement. Kilro vond het best spannend, hij was nog nooit echt deel geweest van een team, en wieweet was het voor een loner als Abigail ook niet heel erg om eens iets sociaals te doen. Maar eerst moest ze verder worden ingepepert met sneeuw, totdat ze het heel erg koud zou krijgen en hij haar kon opwarmen bij een haardvuur in het kasteel.







gm permissie abigail
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Abigail lachte en zag dat Kilro vals speelde door middel van magie. Ze gilde toen ze 3 sneeuwballen tegelijk op haar af kreeg en haar raakte. Het sneeuw zat overal in haar haren. Vervolgens kreeg ze er ook nog één in haar gezicht. Abigail schudde haar hoofd en sneeuw dwarrelde naar beneden. gelukkig waren het geen ijsballen. Ze pakte haar toverstok uit haar jaszak en mompelde een spreuk. De sneeuw vormde zich tot sneeuwballen en Abigail viel hem aan door middel van een bezwering. Maar ook met de hand gooien was erg leuk. Ze begonnen er beide uit te zien als een sneeuwpop ook door de sneeuw die naar beneden dwarrelde.
"Voor elke sneeuwbal die net tegen je hoofd is gekomen mag je me wat vragen, dat zijn er dus al drie, de rest moet je verdienen door mij te raken." Lacht hij. Abigail grinnikte toen ze dat hoorde. Dus hoe meer ze hem zou raken hoe meer ze zou weten over hem. Ze pakte een sneeuwbal op en gooide deze. 'Eerste vraag wanneer was je eerste kus en met wie!' Schreeuwde ze een beetje doordat ze aardig weer uit elkaar stonden.
Ze pakte een sneeuwbal op en wachtte op het antwoord.

Na verloop van tijd en het sneeuwballen gooien zei Kilro: "Ik heb binnenkort een wedstrijd, kom je kijken?"
Abigail stopte even met gooien en glimlachte naar hem terwijl ze zei: ''Tuurlijk kom ik, is toch leuk!'
Ze pakte een sneeuwbal op en zag er weer één op haar af komen. Ze bukte en rende vervolgens weer verder. Ze kwam weer steeds dichterbij met een grijns op haar gezicht. Ze probeerde zoveel mogelijk te zigzaggen zodat hij niet meer wist waar ze zat en sprong op zijn rug toen hij het niet door had en duwde een sneeuwbal in zijn gezicht.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Het was een prachtig gezicht zo al die ijskristalletjes in haar haren, maar Abigail haar gezicht was ondertussen helemaal nat omdat haar huid de sneeuw al snel deed smelten. Kilro had de neiging het uit haar gezicht te vegen, maar dan zou hij te makkelijk ten prooi vallen aan Abigail haar sneeuwballen. Waarscheinlijk zou hij die dan in zijn nek krijgen en hij had geen sjaal om. Kilro kon zichzelf wat dat betreft wel voor zijn kop slaan. Natuurlijk was het ultieme excuus altijd maar dat hij zo vreselijk warmbloedig was en dus helemaal geen sjaal nodig had. In een gekke bui was hij als kind samen met Kealan in hun korte zomerbroeken de sneeuw in gerend en hadden ze een iglo gebouwd. Dat was de bedoeling echter maar het was mislukt..

Enfin, hij zou haar niet laten winnen.
De sneeuwbal die Abigail gooide ontweek hij lenig, weer geen koude nek, een punt meer voor het jonge heerschap. 'Eerste vraag wanneer was je eerste kus en met wie!' Had Abigail geschreeuwd. Het zou ook niet zo zijn, zou er dan echt nu al het genante exenmoment komen? Ja dus. Toch besloot Kilro naar waarheid en schaamte de vraag te beantwoorden. "Megyna McKennon, Ravenklauw. Ik heb alleen de vette pech dat ze al is beloofd aan mijn jongere broertje.." Hij gooit een hele grote sneeuwbal terug. Aan zijn gezicht te zien was het duidelijk dat deze vraag hem dwars had gezeten.
Net als hij het niet verwacht zit Abigail opeens bovenop zijn rug en moet hij zelf sneeuw happen. Zijn neus werd koud en zijn wangen begonnen gemeen te gloeien, al snel smolt het weer en legde hij zijn handen om haar kont heen zodat ze niet op de grond zou donderen als hij een onverwachtte beweging zou gaan maken.
"Hoezo? Ga je haar hoofd er nu af bijten?"
Edited by Kilro Aidan, Mar 20 2012, 10:38 PM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Abigail haar gezicht was nat door al het sneeuw en ook in haar haar begon de sneeuw te smelten maar dat zag je haast niet omdat er steeds maar meer sneeuw bij kwam. Het sneeuwballen gevecht was zeer leuk. En even voelde Abigail zich weer als een kind. Een kind zonder zorgen. Maar dat was een sprookje. Want Abigail had genoeg aan haar hoofd. Ze had veel om zorgen over te maken. Maar dit kon ze nu even vergeten. Ze kon nu eindelijk zich weer gedragen naar haar leeftijd waar ze nog alles kon doen. Ze lachte en ze gilde als er een sneeuwbal tegen haar aan kwam. Zoveel pret had ze in nog geen tijden gehad.

"Voor elke sneeuwbal die net tegen je hoofd is gekomen mag je me wat vragen, dat zijn er dus al drie, de rest moet je verdienen door mij te raken." Lacht hij. 'Eerste vraag wanneer was je eerste kus en met wie!' Had Abigail geschreeuwd. "Megyna McKennon, Ravenklauw. Ik heb alleen de vette pech dat ze al is beloofd aan mijn jongere broertje.." Abigail stopte met gooien en keek hem aan. Ze zag dat het hem dwars zat en beet op haar onderlip. Misschien was dat geen goede vraag geweest om mee te beginnen. Maar beloofd aan zijn jongere broertje? Ze snapte het niet. Ze kreeg een sneeuwbal tegen zich aan maar reageerde er niet op. ''Hoe bedoel je beloofd aan je broertje?'' Vroeg ze aarzelend. Ze keek even weg en besloot maar gewoon verder te gaan met het spelletje.

Ze sprong op zijn rug en duwde een sneeuwbal in zijn gezicht. Ze voelde zijn handen op haar kant en Abigail voelde een kleine blos opkomen maar wist dit goed te verbergen. Ze kon altijd zeggen dat ze het koud had. "Hoezo? Ga je haar hoofd er nu af bijten?" Vroeg hij nu.
Abigail beet op haar lip en dacht na hoe ze dit het beste kon zeggen.
''Ik was nieuwsgierig wie jou zo heeft leren zoenen,'' Zei ze met een glimlach en legde haar wang op zijn hoofd en had haar armen om hem heen geslagen. Toen ze door had wat ze deed haalde ze haar hoofd weer terug. Ze mocht misschien wel wat voor hem voelen maar ze moest niet te hart van stapel lopen. Dat werkte meestal averechts.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Hij haalde even diep adem voor hij haar vraag beantwoord. Dit ging zeer zeker bewijzen dat zijn familie niet echt perfect was. "Onze ouders willen graag een band met elkaar door huwelijk. Darren en Meg zijn al vanaf Darren zijn geboorte aan elkaar beloofd te trouwen. Kealan en mij zou dit dan de kans geven zelf nog even rond te kijken en hoger boven onze stand te trouwen. Meg haar ouders staan geleik aan de onze..." Hij werd bijna kwaad als hij dit zij, het meisje over wie hij het had was zijn allereerste liefde geweest maar het mocht nooit zo zijn. Al had het ze niet tegen gehouden een tijdje stiekem met elkaar te gaan.
Dan knijpt hij haar even en draait haar naar zijn voorkant toe, nu zat Abigail in Kilro zijn armen. "We kunnen het ook over wat leukers hebben hoor"
Als hij het woord "leukers" uitspreekt beginnen zijn ogen weer even te fonkelen.
"Wat ga je aan doen tijdens het kerstfeest?"
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Ze zag dat het hem dwars zat en beet op haar onderlip. Misschien was dat geen goede vraag geweest om mee te beginnen. Maar beloofd aan zijn jongere broertje? Ze snapte het niet. Ze kreeg een sneeuwbal tegen zich aan maar reageerde er niet op. ''Hoe bedoel je beloofd aan je broertje?'' Vroeg ze aarzelend. Het bleef even stil en Kilro haalde diep adem voordat hij de vraag beantwoorden: "Onze ouders willen graag een band met elkaar door huwelijk. Darren en Meg zijn al vanaf Darren zijn geboorte aan elkaar beloofd te trouwen. Kealan en mij zou dit dan de kans geven zelf nog even rond te kijken en hoger boven onze stand te trouwen. Meg haar ouders staan gelijk aan de onze..." Abigail knikte, het moest vast vervelend zijn geweest. Het zat hem duidelijk dwars en ze wist dat ze nooit zo goed kon worden. Dat wist ze nu al. Dit kwam door het feit dat het hem dwars zat, ze zag het in zijn ogen. Hij voelde nog wat voor haar en doordat ze niet bij elkaar konden zijn maakte dit het alleen maar erger dan dat het al was. Maar dat ze dan ook niet stiekem met elkaar om bleven gaan. Misschien deden ze dat wel maar wist Abigail daar niets van. Misschien was ze gewoon een tweede keuze. Of een derde. Met meneer de Casanova zou ze het nooit precies weten. ze had veel mensenkennis maar Kilro was moeilijk te omschrijven en te ontdekken. Misschien was het beter de strijd om zijn hart op te geven, nu ze dit wist. Ergens was er verdriet in haar ogen te zien. Het deed pijn om te denken dat je nooit beter kon zijn dan een ander en je altijd op de tweede plaats zou komen. Maar ze zei er niets van.

Ze had besloten om verder te gaan met hun spelletje zonder ook nog meer iets over te zeggen. Vragen had ze niet echt. Ze dacht het allemaal al te weten. En wat ze dacht te weten deed haar pijn. Dus de manier om die pijn uit de weg te gaan was te negeren. Het komt zoals het komt. Zeiden ze dan meestal tegen haar en dat was ook zo. Als Kilro haar leuk genoeg vond en zich over andere meisjes heen kon zetten zouden ze misschien een prima stelletje worden. Maar elke relatie had zo'n zijn gevaren. Hij werd niet voor niets Casanova genoemd. Voor hem was het misschien een leuke bijnaam maar voor Abigail had dit niet echt een goede invloed. Ze was er 1 uit die scharrels. Waarvan misschien er wel meerdere geëindigd waren als vriendin of juist niet. Ze besloot er geen aandacht meer aan te geven maar je zag in haar ogen dat ze er wel aan dacht.

Ze was op zijn rug gesprongen en had een sneeuwbal in zijn gezicht geduwd. Ze voelde zijn handen op haar kont en voelde vervolgens een klein kneepje in haar kont. Ze wist de opkomende blos te verbergen. Toen hij vroeg waarom ze het had gevraagd had ze even nagedacht en antwoorden uiteindelijk dat ze er nieuwsgierig naar was geweest. Kilro draaide haar en ze zat in Kilro's armen. Haar groene ogen verdronken in de zijne. "We kunnen het ook over wat leukers hebben hoor" Abigail zag hoe zijn ogen fonkelde en Abigail glimlachte naar hem. "Wat ga je aan doen tijdens het kerstfeest?" Vroeg hij. Abigail keek hem aan. 'Meestal sluit ik me die periode op in me kamer aangezien er weinig te vieren valt, maar als je plannen heb hoor ik het graag.'' Zei Abigail eerlijk met een glimlach.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Ze sloot zichzelf op op een kamer met de kerst. Als er. Een ding een slecht idee was tijdens de feestdagen was dat het wel. Over een paar dagen was het kerstfeest in zweinsveld en dat scheen weer een succes te gaan worden. "Als je dan toch niets te doen hebt.." begint kilro en glimlacht "..zou je me dan vergezellen naar het feest?Ik zou er niets op tegen hebben je in een jurk te zien "

Dit was waarscheinlijk een heel slecht plan, straks gingen de meiden nog denken dat hij een vriendin had. Dat zijn hart verpand zou zijn. Misschien was dit wel het geval, al zou de trotse jongeman dit niet snel toegeven.

Kilro trekt een wenkbrouw op "of weiger je mij te zien in een costuum? "
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Ergens was het best wel zielig van haar dat ze zichzelf op sloot in haar kamer maar het was waar. Ze wist toch nooit met wie ze het zou moeten vieren. Het was zelfs zo erg dat ze dan huiswerk maakte in de bibliotheek. Maar dat maakte Abigail helemaal niet uit. Ze kende namelijk toch niemand maar nu. Ja nu. Nu kende ze Kilro. Een jongen waar ze heel veel moeite moest voor gaan doen. Maar ergens wist ze dat ze amper kans maakte. Misschien werd ze te makkelijk voor hem en deed hij daarom niets meer terug. Of ze was te kinderlijk. Al viel dat best wel mee. Maar ze was wel 14. En zover zou ze toch niet gaan. Een klein kusje op de mond vond ze al best veel. Het was ook veel. Ze keek Kilro aan toen hij begon met praten.
"..zou je me dan vergezellen naar het feest?Ik zou er niets op tegen hebben je in een jurk te zien " Zei hij.
Abigail grinnikte, nee daar zou hij zeker niets op tegen hebben. Maar wat maakte het uit. Ze kon zich dan extra mooi maken voor Kilro. Ze glimlachte liefjes maar zei nog niets. In haar hoofd was ze bezig te bedenken wat voor Jurk ze dan wel niet aan zou gaan doen. Misschien een groene of een rode. Kilro trok zijn wenkbrauw op en deed zijn laatste woord. Abigail lachte lichtjes en keek hem aan met fonkelde ogen.
''Ik ben vereerd. Ik zou je graag willen vergezellen naar het feest.'' Zei ze glimlachend.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
DealsFor.me - The best sales, coupons, and discounts for you
« Previous Topic · Oude Bibliotheek · Next Topic »
Add Reply
  • Pages:
  • 1
  • 2
  • 4

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +